ಅವಳ ಕಥೆ

Posted: ಫೆಬ್ರವರಿ 24, 2015 in ಕಥಾ ಸಮಯ
ಅವಳು ದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವಾಗ ಸ್ಕೂಲ್ ಗೇಟಿನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬರು -ಮೂವರು ಅಮ್ಮಂದಿರು ನಿಂತು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರ ಈ ಮೀಟಿಂಗ್ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಮಗಳ ಕ್ಲಾಸ್‌ಮೇಟ್‌ಗಳ ಅಮ್ಮಂದಿರೇ ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನೂ ಸೇರಬಹುದೇನೋ ಅಂದುಕೊಂಡು ಇವಳೂ ಒಂದಿನ ಅವರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು.
‘ನಮ್ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಕಸಕಡ್ಡಿ ಕೂಡ ಎತ್ತಿಡಲ್ಲಪ್ಪ… ನಾನು ವರ್ಕಿಂಗ್ ವುಮನ್ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ಸರಿ, ಆದ್ರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಲ್ಪ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದಾ..? ಏನ್ ಜನಾನೋ..’ ಮೂಗು ಮುರಿದಳು ಒಬ್ಬಳು.
‘ನಮ್ಮನೇಲೂ ಅಷ್ಟೆ. ಅತ್ತೆ-ಮಾವ ಇಬ್ರೂ ದೊಡ್ಡ ಸೌಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೀರಿಯಲ್ ನೋಡ್ತಿರ‍್ತಾರೆ. ಮಗೂಗೆ ಹೋಮ್‌ವರ್ಕ್ ಮಾಡ್ಸೋಕೂ ಕಷ್ಟ, ಬೆಡ್‌ರೂಮೇ ಹೋಗ್ಬೇಕು  ನಾನು’ ಅಂತಂದಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು.
ಇವಳು ತನಗೆ ಮಾತಾಡುವುದಕ್ಕೇನೂ ವಿಷಯವಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಹೊರಡಲನುವಾದಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಕೇಳಿದಳು, ‘ನಿಮ್ಮ ಅತ್ತೆ-ಮಾವ ಊರಲ್ಲಿದ್ದಾರಾ?’
‘ಇಲ್ಲ, ನಂಗೆ ಅತ್ತೆ-ಮಾವ ಇಲ್ಲ. ನಾವೇ ಗಂಡ-ಹೆಂಡ್ತಿ-ಮಗು, ಅಷ್ಟೆ’ ಅಂದಳು.
‘ಓ, ಮಜಾ… ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಿಮ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕಷ್ಟ  ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ’ ಅಂದಳು ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು.
‘ಹೂಂ’ ಅನ್ನುತ್ತ ಹೊರಟಳು ಇವಳು. ‘ಗಂಡ ಕೊಡೋ ಕಷ್ಟಾನಾ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ಳೋಕಾಗುತ್ತಾ?’ ಅಂತ ಗೊಣಗಿದ್ದು ಅವರಾರಿಗೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
ವಿದ್ಯಾರಶ್ಮಿ ಪೆಲತ್ತಡ್ಕ
Advertisements

ಏನೇ, ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ನೋಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ? -ಆಕೆ ತಮ್ಮ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. 
‘ಅದನ್ನೇನಮ್ಮಾ ನೋಡೋದು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಕಾರ್‍ಯಕ್ರಮ ನಮ್ ಮನೇಲೇ ನಡೀತಿರುತ್ತೆ..’ ಉತ್ತರಿಸಿದರು ಆ ಗೆಳತಿ. ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಮಗಳು ಒಂದು ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಮರಳಿ ತವರಿಗೆ ಬಂದು ಅವರ ಮನೆಯ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನೇ ಕೆಡಿಸಿದ್ದಳು. ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣಳಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಂತ ಮಗಳೇ ಆಕೆಗೆ ವೈರಿಯಂತಾಗಿದ್ದಳು. ‘ಇವತ್ತು ನೋಡು, ಹೊರಗೆ ಏನೋ ಕೆಲಸ ಇದೆ ಅಂತ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ. ರಾತ್ರಿ ಅಡುಗೆನಾದ್ರೂ ಅವಳೇ ಮಾಡಲಿ. ನಾ ಎಷ್ಟೂಂತ ಸಾಯಲಿ.. ನಮ್ಮ ಯಜಮಾನರಿಗೂ ಮಗಳು ಹೇಳಿದ್ದೇ ವೇದವಾಕ್ಯ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕಲಿಸ್ತೀನಿ ಇರು..’ ಅಂತನ್ನುತ್ತ ಆಕೆ ಗೆಳತಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟೈಂ ಪಾಸ್‌ಗಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತ ಕುಳಿತರು.
ಬದುಕೇ ಹಾಗೆ, ಗಂಡನಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆನ್ನುವ ಹೆಂಡತಿ, ತಮ್ಮನ ವಿರುದ್ಧ ಒಳಗೊಳಗೇ ದ್ವೇಷ ಸಾಸುವ ಅಣ್ಣ.. ಹೀಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧದ ಒಳಗೊಳಗೇ ಏರುಪೇರು, ಏನೋ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಟಿವಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಕಾರ್‍ಯಕ್ರಮವನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಘಟನೆಗಳು ಇಲ್ಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರ ನಡುವಣ ಮಾತು, ಕತೆ, ಮುನಿಸು, ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು.

ಅಂಕವಿಲ್ಲದ ಈ ಆಟ
ಆ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಮನೆಯಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ಮನೆಗಳು. ಈ ಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಒಂದು ಸಮಾಜ. ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಜಗತ್ತು. ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಹಲವು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಆಟಗಳು, ಟಾಸ್ಕ್‌ಗಳು. ಅದನ್ನು ಆಡುವವರು ನಾವು. ಹೆಂಡತಿಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ನಾಟಕ ಮಾಡಿ ಹೊರಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತಲು ಹೋಗುವ ಗಂಡ. ಅದನ್ನು ನಂಬದಿದ್ದರೂ ನಂಬಿದವಳಂತೆ ಇದ್ದು ಅವನ ಒಳಗುಟ್ಟು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಹೆಂಡತಿ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಪ್ಪ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಗಂಟನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಹುಡುಕಾಟ ಮಗನದ್ದು. ಮಗನಿಗೆ ಕೊಡದೇ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಬಚ್ಚಿಡುವ ಸವಾಲು ಅಪ್ಪನಿಗೆ. ಸೊಸೆ ಎಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಕಾದು ಕುಳಿತು ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಅತ್ತೆ. ಅತ್ತೆಯೊಡನೆ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ನೆಪ ತೆಗೆದು ಜಗಳಾಡುವ ಸೊಸೆ. ಲಂಚ ಪಡೆದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಅಕಾರಿ. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಅಕಾರಕ್ಕೇರುವ ರಾಜಕಾರಣಿ. ಕಚ್ಚಾಡುವ ಯೂನಿವಸಿಟಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್‌ಗಳು.. ಬಾಸ್ ಅನ್ನು ಬೈಯುವ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು..
ಇವೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಸಂಗ. ಒಂದು ಅನ್ಯೋನ್ಯ ಗೆಳೆತನದ ನಿದರ್ಶನ. ಅಪ್ಪ-ಮಗಳ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬಂಧ. ಯಾವ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನೆರವಾಗುವ ಒಳ್ಳೆ ಮನಸ್ಸು.. ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತಮಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಟಾಸ್ಕ್‌ಗಳನ್ನು ತಂತಮ್ಮ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಬಗೆಬಗೆಯ ಪಾತ್ರಗಳು.
ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ತಾವು ನಿಭಾಯಿಸಿದ ಟಾಸ್ಕ್‌ಗೆ ಅಂಕಗಳಿಲ್ಲ. ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷುರಿ ಬಜೆಟ್ ಸಿಗುತ್ತದೋ ಎಂದರೆ ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ತಮಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಟಾಸ್ಕ್ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನವರು ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಬದುಕು ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲೂ ಇದೆ ಗ್ರೂಪಿಸಮ್
ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಎಂಬ ಗೇಮ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೇ ಆಕೆಯ ಫ್ರೆಂಡ್‌ಶಿಪ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ನಾಮಿನೇಟ್ ಮಾಡದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ? ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕುತ್ತದೆ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು. ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳೂ ಸೈ ಅನ್ನುತ್ತ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಮಹಾ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಜೊತೆ ಇನ್ನಾರೋ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ‘ಹೋ, ಅವರು ಮೂರೂ ಜನ ಒಂದೇ ಗ್ರೂಪ್. ಇಲ್ಲಿ ಗ್ರೂಪಿಸಮ್ ನಡೀತಿದೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ಚೀರುತ್ತಾರೆ ಇನ್ನಾರೋ. ಅದೇ ವೇಳೆ ಈ ಗ್ರೂಪ್ ಅನ್ನು ಕಂಡರಾಗದ ಆ ಗುಂಪು, ಆ ಗುಂಪಿನವರು ಸೋಲಲೆಂದು ಶತಾಯಗತಾಯ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಈ ಗುಂಪು.. ಈ ಬಗೆಯ ಮೇಲಾಟವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಇದೇ ಗುಂಪುಗೂಡುವಿಕೆ, ವೇವ್‌ಲೆಂತ್ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರುವಿಕೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜದ ನೆಲೆಯಲ್ಲೂ ನಡೆಯುವಂಥದ್ದೇ ಅಲ್ಲವೇ? ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಆಡಿ, ಹಾಡಿ ಬೆಳೆದ ಮೂರ್‍ನಾಲ್ಕು ಜನ ಅಣ್ಣ ತಂಗಿಯರ ಕುಟುಂಬ ಬೆಳೆಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಈ ತಂಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಆ ತಮ್ಮನ ಸಪೋರ್ಟ್ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿರುತ್ತದೆ. ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೂ ಆಕೆಗೆ ಅವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ಲೋಸು. ಇವನಿಗೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದಾಗ ಸಂತೈಸುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ. ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಜೊತೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ, ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪರಸ್ಪರ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ. ಅದರಿಂದ ಸಿಗುವ ಕಂಫರ್ಟ್ ಫೀಲಿಂಗ್‌ಗಾಗಿ.

ರಿಯಾಲಿಟಿ ಶೋವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದ ಈ ಆಟ
ತೆರೆಯ ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲವೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ. ಆ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಎಂಬ ಮನೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಸದಸ್ಯರು, ಅವರು ಮಾಡುವ ಕಾರ್‍ಯಗಳು ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ನಿಗದಿತ ಅವಯಿದೆ. ಮೂರು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ ಮುಗಿದೇ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ ಇದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಉಸಿರು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದಾದರೂ ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಈಸುತ್ತಾರೆ.. ನಿಜದ ಬದುಕಿನ ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ‘ಡೆತ್’ಲೈನೇ ಇಲ್ಲಿನ ಡೆಡ್‌ಲೈನ್. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಆಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ಗುರಿಯಿರದ ಆ ತೀರ ಮುಟ್ಟುವ ತನಕ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಅದೆಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ ಬೇಕಲ್ಲವೇ?
ಸದಾ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದವರಂತೆ ಆಡುವ ಆ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಗಂಡನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೀರಕ್ಕೊಯ್ಯಲು ಆಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಹರಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕೋ.. ನಿತ್ಯವೂ ವಟಗುಟ್ಟುವ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸಂಭಾಳಿಸಿಕೊಂಡು ಮನದ ಸಮತೋಲನವನ್ನೂ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಅದೆಷ್ಟು ಪಾಡು ಪಡಬೇಕೋ.. ವರುಷಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿದ ಮಹಾಮನೆಯ ಒಂದೊಂದೇ ಸಿರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳಿಗೆ ಮಾರುವ ಮಗನನ್ನು ಸರಿದಾರಿಗೆ ಹಚ್ಚಲು ಆ ತಾಯಿ ಅದೆಷ್ಟು ಪರಿತಪಿಸಬೇಕೋ.. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಆಶಾವಾದದ ಬೆನ್ನುಹತ್ತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವವರು. ಎತ್ತು ಏರಿಗೆಳೆದರೆ ಎಮ್ಮೆ ನೀರಿಗೆಳೆಯಿತು ಎನ್ನುವಂತಾಗುತ್ತದೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ. ಆದರೂ ಅವರು ಛಲ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಂತ ನೆಲವೇ ಕುಸಿದರೂ ನಾಳಿನ ಕನಸು ತಮ್ಮನ್ನು ಖಂಡಿತ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ ಇವರು. ಅದಕ್ಕೇ ಇವರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ, ಆ ಆಟಕ್ಕೆ ಬಹುಮಾನ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವರು ಆಡುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ..

ಸಂಬಂಧ ಅನ್ನೋದು…
ಆ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅವರೆಲ್ಲ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಷ್ಟು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತ. ಹೊರ ಬಂದರೆ ಅವರ್‍ಯಾರೋ, ಇವರ್‍ಯಾರೋ. ನಿಜದ ಬದುಕಿನ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವಳು ಅವನೇನೇ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮಾಡಿದರೂ ಸಹಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾಳೆ, ಸಂಬಂಧ ಮುರಿಯುವ ಮುನ್ನ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ‘ಅವನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಜಗಳವಾಡಿದ. ಅವನ ಆಟಿಟ್ಯೂಡ್ ನನಗಿಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾಕಲು ನಾಮಿನೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ವಿಷ ಕಾರಲು ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಾವುವೂ ಇಲ್ಲ. ‘ನೀನು ಸರಿ ಇಲ್ಲ, ನೀನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗು’ ಎಂದು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ನಾಮಿನೇಟ್ ಮಾಡುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನ್ನು ಅನಿವಾರ್‍ಯಕ್ಕೆಂದು ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವ, ಬೇಕೆನಿಸಿದ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ದೂರವಿಡುವ ದರ್ದು ಇಲ್ಲಿನದು. ಇಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವೂ ಬೇಕು, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸ್ ಕೂಡ ಇರಬೇಕು. ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಈ ಬಿಗ್‌ಬಾಸ್ ಆಟ ಆಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಸೋಲು ನಿಜವಾದ ಸೋಲೂ ಆಗಿರದು, ಗೆಲುವೂ ಸಹಜ ಗೆಲುವೂ ಆಗಿರದು. ಎಲ್ಲವೂ ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು.

 

 

 

ಒಬ್ಬ ರೈತನಿದ್ದ. ಅವನು ತನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೂಗಳ ಕೃಷಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ಬಾರಿ ಅವನು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಕೃಷಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ. ಅದರಂತೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟ. ಎಲ್ಲಾ ಗಿಡಗಳೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿಗುರಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದವು. ಇನ್ನೇನು ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲಾ ಹೂ ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅದೇಕೇ ಏನೋ ಒಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಅನಿಸಿತು, “ರೈತ ನೀರು ಹಾಕಿದನೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾವೇಕೆ ಅವನಿಗೆ ಹೂ ಕೊಡಬೇಕು? ಅವನು ಹೂಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ನನಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿದ. ನಾನೇಕೆ ಅವನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು? ಈ ಬಾರಿ ನಾವ್ಯಾರೂ ಹೂ ಬಿಡುವುದೇ ಬೇಡ’ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಗಿಡಗಳಿಗೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳಿತು. ಹೂತೋಟದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಗಿಡಗಳು ಆ ಗಿಡದ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡವು. ಸರಿ, ಅರ್ಧಭಾಗ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂ ಅರಳಲೇ ಇಲ್ಲ.
ರೈತನೂ ಪ್ರತಿದಿನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೂ ಹೀಗೆ ಮುಷ್ಕರ ಹೂಡಿ ನಿಂತ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ ಅರಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಉಳಿದ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗು ಮೂಡಿ ರೈತ ಕೊಯ್ಲನ್ನೂ ಶುರುಮಾಡಿದ. ಉಳಿದರ್ಧ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂವಾಗಬಹುದೆಂದು ರೈತ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಕಾದ. ಊಹೂಂ, ಆ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಗಳು ಅರಳಲಿಲ್ಲ. ಆ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಪೋಷಕಾಂಶಗಳು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲವೇನೋ ಅಂದುಕೊಂಡ ರೈತ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನೂ ತಂದು ಹೂತೋಟಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ. ಇದರಿಂದ ಆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುಷ್ಟಿಗೊಂಡವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೂ ಬಿಡದಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸರಿ, ಮುನಿಸಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗು ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ತನ್ನ ಶ್ರಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಅಂದುಕೊಂಡ ರೈತ ಖುಷಿಗೊಂಡ. ಇನ್ನು ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಯ್ಲು ಶುರು ಮಾಡಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿದ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡ ಹೇಳಿತು, “ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಪೋಷಕಾಂಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊಡುವಾಗ ನಾವೇಕೆ ಈ ರೈತ ಗೊಬ್ಬರ ಕೊಟ್ಟನೆಂದು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿ ಹೂ ಬಿಡಬೇಕು? ನಾವು ಎಲ್ಲೋ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಹೂ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವಲ್ಲ.. ಅವನಿಂದಾಗಿ ನಾವೇನೂ ಬದುಕಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅವನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಧಿಕ್ಕಾರ’ ಹಾಗಾದರೆ ನಮ್ಮ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಮಳವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡೋಣ ಎಂದು ಆ ಎಲ್ಲ ಗಿಡಗಳೂ ತಾವು ಬಿಟ್ಟ ಹೂಗಳಿಗೆ ಪರಿಮಳವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡವು. ಮರುದಿನ ಹೂ ಕೊಯ್ಯಲೆಂದು ರೈತ ಬಂದ. ತನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮ ಆ ದಿನ ಅವನ ಮೂಗಿಗೆ ಬಡಿಯಲಿಲ್ಲ! ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊಗ್ಗುಗಳೇನೋ ಅರಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ, ಆದರೆ ಪರಿಮಳವೇಕೆ ಇಲ್ಲ? ರೈತ ಒಂದೆರಡು ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಆಘ್ರಾಣಿಸಿದ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಪರಿಮಳವಿಲ್ಲ. ಇದೇಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ರೈತನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್‍ಯವಾಯಿತು. ರೈತ ಹೂಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯದೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ದಿನ ಹೂಗಳನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದ. ಆ ಗಿಡಗಳ ಬಳಿ ಚಿಟ್ಟೆಗಳೂ ಸುಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ!
ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದ ರೈತ ತನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ತೋಟಕ್ಕೇನೋ ರೋಗ ಬಡಿದಿದೆ, ಈಗಾಗಲೇ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಗಿಡಗಳು ಇದರಿಂದಲೇ ಘಮವಿಲ್ಲದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾದ. ಈ ರೋಗಿಷ್ಟ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟರೆ ಉಳಿದರ್ಧ ತೋಟಕ್ಕೂ ರೋಗ ತಗುಲಿ ತನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕೃಷಿ ನಾಶವಾಗಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡ ರೈತ ಕೂಡಲೇ ಪರಿಮಳರಹಿತ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಗಿಡಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಿತ್ತೆಸೆದ. ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ರೈತನಿಗೆ ಕೆಡುಕನ್ನು ಬಯಸಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರುಗಿ ಸತ್ತು ಹೋದವು. ಮೊದಲೇ ಪರಿಮಳಭರಿತ ಹೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ನೀತಿ: ತನ್ನ ಕೇಡು ತನಗೇ ದೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಬೋರೋ ಬೋರು!

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5, 2011 in ವಿಷಯ ವಿಶೇಷ

ಅದೇ ಕ್ಲಾಸು, ಅದೇ ಪಾಠ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಕೇಳೋದಪ್ಪಾ, ಎಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಬೋರ್.. ಹೀಗನ್ನಿಸ್ತಾ ಇದ್ಯಾ ನಿಮ್ಗೆ? ನಿಜ, ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಡುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಹೊರಬರೋಕೂ ಅವರವರಲ್ಲೇ ದಾರಿಯೂ ಇರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಈ ಸುಮ್ಮನೇ ಕಾಡುವ ಬೇಸರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿ ಹೋದರೆ ಮಾತ್ರ ಬದುಕೂ ಮುಳುಗಬಹುದು.
———
ಈಗ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಕ್ಲಾಸು. ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಜನರ ಮುಖ ಡಲ್ ಹೊಡೀತಿದೆ. ಕಾರಣ ಇಷ್ಟೇ, ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಅಂದ್ರೆ ಬೋರು. ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ಕೂತಿರೋ ಚಂಚಲಾಗೂ ಬೇಸರವಾಗಿದೆ. ಆದ್ರೆ, ಅವಳ ಸಮಸ್ಯೆ ಬೇರೆಯೇ. ಅವಳ ಪಕ್ಕದ ಗೆಳತಿ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಇವತ್ತು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಅವಳಿಗೆ ಕಂಪೆನಿ ಇಲ್ದೆ ಸಖತ್ ಬೋರು. ಮುಂದಿನ ಬೆಂಚ್‌ನ ಸ್ನೇಹಾಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗಿಸಿ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ಸ್‌ಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋದೇ ಬೋರ್ ಅನಿಸಿದೆ. ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ಇದೀಗ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬರಲಿಕ್ಕಿರುವ ಕೆಮಿಸ್ಟ್ರಿ ಲೆಕ್ಚರರ್‌ಗೂ ಪಾಠ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬೋರ್ ಅನಿಸ್ತಿರಬಹುದಾ ಒಳಗೊಳಗೆ?!
ಹೌದು, ‘ಬೋರ್‌ಡಮ್’ ಕಾಡದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ… ಬೋರಾಗೋದಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದೊಂದು ಕಾರಣ. ಎಳೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುದುಕರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈ ‘ಬೋರ್’ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಅಂದರೆ ಏಕತಾನತೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಬೇಜಾರು. ತನಗೆ ಏನೂ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದ ಬಗೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಸತ್ತಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಬೇಸರ. ಆದರೆ, ಇದನ್ನು ಬಗೆಯುತ್ತ ಹೊರಟರೆ ಇದು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಬಹುದು.
ಅಯ್ಯೋ ಬೇಜಾರು!
ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಅದೇ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ಮಾಡ್ತಾರೆ, ತಿನ್ನೋಕೆ ಬೇಜಾರು… ಕಾಲೇಜ್‌ಗೆ ಹೋಗೋಕೆ ಆಟೋ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ನಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋದಕ್ಕೆ ಬೋರು. ಎಕ್ಸಾಮ್‌ಗೆ ಇನ್ನು ನಾಲ್ಕೇ ದಿನ, ಓದೋಕೆ ಬೇಸರ… ಹೀಗೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೇ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಹಲವು ಬೇಸರಗಳು ಕಾಡುತ್ತವೆ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ, ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುವುದಕ್ಕೆ, ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ, ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ… ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಬೋರ್ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಓಡಾಡುವವರು ಅದೆಷ್ಟೋ.
ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡಿದ, ಕೇಳಿದ ವಿಚಾರವನ್ನೇ ಕೇಳುವ ನೀರಸ ಅನುಭವದಿಂದ ಈ ಬೇಸರ ಬರಬಹುದು. ಇನ್ನು ಅನೇಕರಿಗೆ ಇದು ಅವರಲ್ಲಡಗಿರುವ ಸೋಮಾರಿತನ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡುವ ನೆಪವೂ ಆಗಬಹುದು. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಫ್ರೀ ಸಮಯವನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸುವುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಒದ್ದಾಡುವವರೂ ಇವರು ಇರಬಹುದು. ಕೆಲವರು ಬರೀ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ  ‘ಬೋರ್’ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಇರುವುದೂ ಉಂಟು. ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮಲ್ಲಿ, ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೇಸರದ ವಾತಾವರಣವನ್ನೂ ಇವರು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಬಹುದು. ಆದರೆ, ‘ಬೋರ್’ ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಇದರೊಳಗೆ ಇನ್ನೂ ಇದೆ.
ಮಾನಸಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾ?
‘ಯುವಕರಲ್ಲಿ  ಈ ‘ಬೋರ್‌ಡಮ್’ ಪದದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚು. ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡಲು ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಒಂದು ನೆಪವಾಗಿ ಬಳಸುವುದುಂಟು. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದೋಷವಾಗಿಯೂ, ಖಿನ್ನತೆಯ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಬೇಕು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮನೋವೈದ್ಯ ಡಾ| ಪಿ.ವಿ.ಭಂಡಾರಿ.
ಮಾನಸಿಕ ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ ‘ಕೆಲವರು ಬಾರ್ಡರ್‌ಲೈನ್ ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿ’ ಅಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳೂ ಬೋರ್ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂಥವರು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ವಭಾವದವರು. ಯಾವುದೋ ವಿಷಯವನ್ನು ‘ಬೋರ್’ ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಇತರರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಇನ್ನಾವುದೋ ಕೆಲಸವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಹೊರಡುವವರು ಇವರು. ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಭರ್ರನೆ ಬೈಕ್ ಓಡಿಸುವುದು, ಎಲ್ಲರೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವಾಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಹೀಗೆ ಇವರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳೇ ವಿಭಿನ್ನ. ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಕ್ಕೆಲ್ಲ ‘ನಾನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ’ಎನ್ನುವ  ಇಂಥವರು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡಬಹುದು. ಈ ಬಗೆಯವರಿಗೆ ಸದಾ ಏನಾದರೊಂದು ಹೊಸ ಚಟುವಟಿಕೆ ಬೇಕು.
ಇವರದು ಒಂದು ಬಗೆಯಾದರೆ ಖಿನ್ನತೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಸಿಲುಕಿರುವವರದು ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆ. ಇವರಿಗೆ ‘ಬೋರ್’ ಅನ್ನಲು ಕಾರಣವೇ ಬೇಡ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡುವುದೇ ಇವರ ಸ್ವಭಾವ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ, ಬದುಕಿನ ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯಗಳ ಬಗೆಗೆಲ್ಲ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಧೋರಣೆಯನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ‘ಬಾಸ್‌ಗೆ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ರೂ ಸರಿ ಹೋಗೋಲ್ಲ’ ಎಂಬ ಪಲ್ಲವಿ ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದೋಷ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಎಸ್ಸೆಸ್ಸೆಲ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.೮೦ರಷ್ಟು ಅಂಕ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಪಿಯುಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಶೇ.೬೦ರಷ್ಟು ಅಂಕಕ್ಕಿಳಿದು ಹಿಂದೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕ ಪಡೆದದ್ದಕ್ಕೆ ‘ಆಗ ಬರೇ ಟಿಕ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸಾಕಿತ್ತು, ಈಗ ಹಾಗಲ್ಲ’ ಅಂತ ನೆಪ ಹೇಳಬಲ್ಲ. ಇಂಥವರಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪದೇ ಪದೇ ‘ಬೋರ್’ ಅನ್ನುವವರ ಬಗೆಗೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಮನೋವೈದ್ಯರು.
ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಬೇಡಮ್ಮಾ…
ಬೇಸರ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಕಾಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮರದೊಳಕ್ಕೆ ಗೆದ್ದಲು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಅದಕ್ಕಿದೆ. ಸುಮ್ಮನೇ ಕಾಡುವ ಬೇಸರಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಿದರೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ, ಜೀವನಾಸಕ್ತಿ ಕುಗ್ಗುವುದರ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆ ಪ್ರಯೋಜನವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಖಿನ್ನತೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬೇಜಾರು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೂ ಇದನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಡಲೇಬಾರದು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾದ ಖಿನ್ನತೆಯ ಮಡುವಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೂಕಬಹುದು. ಅದೆಷ್ಟೋ ಯುವಕರು ಕುಡಿತ, ಡ್ರಗ್ಸ್‌ಗಳ ಚಟಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದೂ ಹೀಗೆ ಸಮಯ ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ. ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಬೇಕಾದರೆ ನಾವೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿ ತಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಹೊಸ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಬೇಕು.
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ‘ಬೋರ್’ ಅನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ತಂತಮ್ಮ ಪದಕೋಶದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಸದಾ ಹೊಸ ಕೆಲಸ, ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇಷ್ಟವಾಗದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಇಷ್ಟವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ತನ್ನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಆಸಕ್ತಿ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ದಾರಿ.
ನಮಗೆ ನಾವೇ ನಿತ್ಯನೂತನರಾಗಿದ್ದರೆ ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಕಾಡೀತಾದರೂ ಹೇಗೆ? ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಹೊಸಬರಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ.
—-

ನಂಗೆ ‘ಬೋರ್’ ಅಂತ ತುಂಬಾ ಸಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಇಲ್ದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಬೇಸರವಾಗೋದಿದೆ. ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಬುಕ್ಸ್ ಓದ್ತೇನೆ ಅಥವಾ ಸಾಂಗ್ಸ್ ಕೇಳ್ತೇನೆ, ಹಳೇ ಮ್ಯಾಗಝಿನ್ಸ್ ಓದ್ತೇನೆ.
ಸುಷ್ಮಾ ಎನ್.ಚಕ್ರೆ, ಪ್ರಥಮ ಎಂಸಿಜೆ, ಕುವೆಂಪು ವಿವಿ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ
‘ಬೋರ್‌ಡಮ್’ ಅನ್ನುವುದು ಏಕತಾನತೆಯಿಂದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವ ಬಗೆ ಇರಬಹುದು. ಅದೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದೋಷವೂ ಇರಬಹುದು, ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿಯೂ ಇರಬಹುದು. ಅತಿಯಾಗಿ ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಕಾಡುವವರು ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದರಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಗದಿದ್ದರೆ ಆಪ್ತಸಲಹೆಯ ಮೊರೆ ಹೋಗಬಹುದು.
ಡಾ.ಪಿ.ವಿ.ಭಂಡಾರಿ, ಮನೋವೈದ್ಯರು
—–

‘ಬೋರ್‌ಡಮ್’ ಅನ್ನುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮೊದಲಬಾರಿ ಬಳಸಿದವನು ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕನ್ಸ್ ತನ್ನ ‘ಬ್ಲೀಕ್ ಹೌಸ್’ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ(೧೮೫೨). ಸಿ.ಡಿ.ಫಿಷರ್ ಎಂಬ ಮನೋವೈದ್ಯ ಇದನ್ನು ‘ತನ್ನ ಸದ್ಯದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲಾಗದ, ಆಸಕ್ತಿ ಇರದ ಅಹಿತಕರ, ಕ್ಷಣಿಕ ಅನುಭವ ಇದು’ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದ. ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ತೋರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಸೈಕಾಲಜಿ. ವಿಲಿಯಮ್ ನಾಸ್ ಎಂಬ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ  ಇದನ್ನು, ‘ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವ ಪ್ರೊಕ್ರಾಸ್ಟಿನೇಶನ್ ಪ್ರವೃತ್ತಿ’ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ. ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲೂ  ‘ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಪರಿಸರವನ್ನು ಮಂಕಾಗಿ, ಪ್ರೇರಣೆರಹಿತವಾಗಿ ಪರಿಭಾವಿಸುವುದಕ್ಕೆ’ ಬೋರ್‌ಡಮ್ ಎಂಬ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

ಬಸುರಿಗೂ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್!

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5, 2011 in ವಿಷಯ ವಿಶೇಷ

ನಿಶಾಗೆ ವಯಸ್ಸು  ಇನ್ನೂ ೩೦. ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಿಣಿ. ಊಟ ತಿಂಡಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯವೂ ಪಥ್ಯ ಪಾಲನೆ. ಯಾಕಪ್ಪಾ, ಈಗೇನಾಯ್ತು ಅಂತೀರಾ? ಆಕೆಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್! ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಶುಗರ್ರಾ ಅಂತ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಬಹುದು. ಹೌದು, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಮೆಲಿಟಸ್ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗೆಸ್ಟೇಷನಲ್ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಮೆಲಿಟಸ್ (ಜಿಡಿಎಂ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಂದಿ ಗರ್ಭಿಣಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಈ ರೀತಿ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಅನ್ನುತ್ತದೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗರ್ಭಾವಯ ೨೪ನೇ ಅಥವಾ ೨೮ನೇ ವಾರದಲ್ಲಿ  ಪತ್ತೆಯಾಗುವ ಈ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ತಿಂಗಳಿಗೇ ಪತ್ತೆಯಾಗುವುದುಂಟು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಕ್ತ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ನ ಅಂಶ ಇರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂದಾಕ್ಷಣ ವೈದ್ಯರೂ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತ, ಚೀನಾಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಗರ್ಭಾವಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಹೇಳಿದೆ.
ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತೆ?
ಆಹಾರವು ಗ್ಲುಕೋಸ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಇನ್ಸುಲಿನ್‌ನ ಸಹಕಾರ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ದೇಹವು ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ವಿಫಲವಾದಾಗ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ರಕ್ತದಲ್ಲೇ ಅಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್.
ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ  ಸಮೀಪದ ಸಂಬಂಗಳಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದ್ದರೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯ ದೇಹ ಅಕ ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯ ವಯಸ್ಸು ೩೫ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೆ  ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬರುವ ಅಪಾಯ ಹೆಚ್ಚು. ೩೫ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನವರಲ್ಲೂ ಇದು ಕಾಣಿಸುವುದುಂಟು. ಇಂಥವರಲ್ಲಿ  ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಕಂಡುಬರುವುದಕ್ಕೆ ಅನಿಯಮಿತ ಜೀವನಶೈಲಿಯೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವೈದ್ಯರು.
ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್‌ನ ಲಕ್ಷಣ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಕ ದಾಹ, ಆಗಾಗ ಮೂತ್ರ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನಿಸುವುದು, ಆಯಾಸ, ವಾಕರಿಕೆ, ವಾಂತಿ, ಯೂರಿನರಿ ಬ್ಲಾಡರ್ ಸೋಂಕು, ಕೊಂಚ ಮಂದವಾದ ದೃಷ್ಟಿ  ಇತ್ಯಾದಿ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರಬಹುದು. ಗರ್ಭಧರಿಸಿ ೯೦ ಅಥವಾ ೧೨೦ ದಿನಗಳಾದಾಗ ಕೆಂಪು ರಕ್ತಕಣದಲ್ಲಿನ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಅಳೆದಾಗ ಅದು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇದ್ದರೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಇದೆಯೆಂದು ಅರ್ಥ.
ಶುಗರ್ ಲೆವೆಲ್ ಎಷ್ಟಿರಬೇಕು?
ಸಾಮಾನ್ಯರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ಬಳಿಕ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಗ್ಲುಕೋಸ್‌ನ ಮಟ್ಟ ೧೪೦ ಇರಬೇಕು. ಗರ್ಭಿಣಿಯರಲ್ಲಂತೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ೧ ಗಂಟೆಯಾದಾಗ ಈ ಮಟ್ಟ ೧೪೦ ಮೀರಿರಬಾರದು. ೨ ಗಂಟೆಯಾದ ಬಳಿಕ ಇದು ೧೨೦ರ ಒಳಗೆಯೆ ಇರಬೇಕು. ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ಮೊದಲಾದರೆ ಈ ಮಟ್ಟ ೯೦ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರಬೇಕು.
ಇದರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಾಗಿಯೇ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಟಾಲರೆನ್ಸ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಎಂಬ ಟೆಸ್ಟ್ ಕೂಡ ಇದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ  ಆಹಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ೮ ಗಂಟೆ ಕಾಲ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ೭೫ ಗ್ರಾಂನಷ್ಟು ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಸೇವಿಸಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಹಾಗೂ ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಬಳಿಕ ರಕ್ತದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ವಾಲ್ಯೂಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಕೂಡ. ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಇರುವ ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ಆಹಾರದ ಮೂಲಕವೇ ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಾಗ ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ, ಕ್ರಮೇಣ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಂದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಈ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಏನಾಗುತ್ತೆ?
ಗರ್ಭ ಧರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ತಾಯಿ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಭ್ರೂಣದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ಅಸಹಜ ದೈಹಿಕ ರಚನೆಯ ಮಗುವಿನ ಜನನಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದ ನಂತರ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಜನಿಸುವ ಮಗುವಿನ ಗಾತ್ರ ಸಾಮಾನ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗುವ ಸಂಭವವಿದೆ. ಮಗು ಮುಂದೆ ಬೊಜ್ಜಿನ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇದೆ. ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ತುಂಬಿ (ಪಾಲಿಹೈಡ್ರಾಮಿನಸ್) ಅವಗೂ ಮುನ್ನ ಹೆರಿಗೆ ಆಗಲೂಬಹುದು. ಹೆರಿಗೆ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಮಗುವಿನ ದೇಹದ ಗ್ಲೂಕೋಸ್ ಮಟ್ಟ ತೀರಾ ಕೆಳಮುಖವಾಗಿ ಫಿಟ್ಸ್‌ನಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮಗುವನ್ನು ಕಾಡಬಹುದು.
ಮೊದಲ ಹೆರಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಎರಡನೇ ತಾಯ್ತನದಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರಬಹುದು. ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ  ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಅಕ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಕಂಡುಬಂದ ಮಹಿಳೆ ಪ್ರಸವದ ನಂತರ ಗುಣಮುಖಳಾಗುತ್ತಾಳಾದರೂ ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಯಲ್ಲಿ  ಇಪ್ಪತ್ತು-ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದ ಬಳಿಕ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್‌ಗೆ ತುತ್ತಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇಂಥವರಿಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಂದೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ.
ಟೆನ್ಷನ್ ಬೇಡ
ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಾಗ ಹೀಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂತೆಂದರೆ ಗರ್ಭಿಣಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಆತಂಕವಾಗುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿ ಗಾಬರಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಅದರಿಂದಾಗಿಯೇ ರಕ್ತದ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಮಟ್ಟ ಏರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತರಾಗಿ ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರೋಪಾಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವೈದ್ಯರು ಆಹಾರದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ ಅವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅನುಷ್ಠಾನಿಸಿದರೆ ಅಪಾಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಂತಹ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಜೀವನಶೈಲಿ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಯೇ ದಾಟಿ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಎಷ್ಟೋ ಇವೆ.
ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದಾಕ್ಷಣ ಇಬ್ಬರು ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ. ಒಬ್ಬರು ಸೇವಿಸುವ ಆಹಾರಕ್ಕಿಂತ ೩೦೦ ಕ್ಯಾಲೊರಿಯಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಆಹಾರವನ್ನು ಗರ್ಭಿಣಿ ಸೇವಿಸಬೇಕಷ್ಟೆ. ಆದರೂ, ರುಚಿರುಚಿಯಾದುದನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದುಂಡು ಇರಬೇಕಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಪಥ್ಯ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟಕರವೆನಿಸಬಹುದು. ಹುಟ್ಟುವ ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಅನಿವಾರ್‍ಯವೂ ಹೌದು.

——-

ಸಿಕ್ಸ್ ಮೀಲ್ ಡಯಟ್
ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಅನ್ನು ಆಹಾರದ ಮೂಲಕವೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಇದಕ್ಕೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ತಜ್ಞರು ‘ಸಿಕ್ಸ್ ಮೀಲ್ ಪ್ಲಾನ್’ ಎಂಬ ಆಹಾರ ಸೇವನಾ ಟೈಂ ಟೇಬಲ್ ಅನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಆರು ಬಾರಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಸೇವಿಸಬೇಕೆನ್ನುತ್ತದೆ ಈ ಸೂತ್ರ. ಅಂದರೆ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ತಿಂಡಿಗೆ ೩ ಚಪಾತಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಬರಿಯ ೨ ಚಪಾತಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಬಳಿಕ ಮತ್ತೆ ಹಾಲು, ಹಣ್ಣು ಸೇವನೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ ದೇಹಕ್ಕೆ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಕಡಿಮೆ ಸೇರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಸಿಹಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಬಹುಬೇಗ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಅನ್ನಕ್ಕಿಂತ ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಾರ್ಬೊಹೈಡ್ರೇಟ್‌ಗಳಾದ ಗೋ, ರಾಗಿಯ ತಿನಿಸುಗಳೇ ಉತ್ತಮ. ಬಾದಾಮಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಣ ಹಣ್ಣುಗಳ ಸೇವನೆಯೂ ಬೇಡವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ತಜ್ಞರು. ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಹಾಕಿದ ಪದಾರ್ಥಗಳು, ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರಿದ ತಿಂಡಿಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವುದೇ ಸುರಕ್ಷಿತ. ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಕಾರ್ಬೊಹೈಡ್ರೇಡ್ ಪ್ರಮಾಣ ಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳು, ಸೊಪ್ಪು ತರಕಾರಿಗಳೇ ಆಹಾರದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಲನ್ನೂ ಕೆನೆ ತೆಗೆದೇ ಕುಡಿಯುವಷ್ಟು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಬೇಕು.
———-

ಗರ್ಭಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಅಂಶ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಸಹಜ ಮಗುವಿನ ಹುಟ್ಟಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗರ್ಭಿಣಿಯರಿಗೆ ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ ಬಂದಾಗ ಆಹಾರದಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸೂಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆಹಾರ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕಂಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಇನ್ಸುಲಿನ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾದ ಲೈಫ್‌ಸ್ಟೈಲ್, ಆಹಾರಕ್ರಮ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಇನ್ಸುಲಿನ್ -ಇವಲ್ಲದೆ ಇದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಬೇರಾವ ದಾರಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
-ಡಾ| ಶೈಲಜಾ ಬಾಬು ಕೆ.ವಿ.ಎನ್., ಸ್ತ್ರೀರೋಗ ತಜ್ಞರು.

ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5, 2011 in ವಿಷಯ ವಿಶೇಷ

ಅವರು ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿಯರಲ್ಲ. ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿಯಂತೂ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಣ ನಂಟೇನು? ಆತ್ಮಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯವೆಂದರೆ ಹೀಗೇನಾ?

ಅವನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇವಳೊಳಗೆ ಖುಷಿಯ ಉಲಿ. ಇವಳು ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಪುಳಕದ ಅಲೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಏನಿಲ್ಲ? ಮಾತು, ಮೌನ, ನಗು, ಮುನಿಸು, ಹರಟೆ, ಕಿಲಾಡಿತನ… ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ಇಬ್ಬರೂ ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿ ಮಾತಾಡಬೇಕು, ಹಾಗಾದರೇ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸಮಾಧಾನ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳಾ?
ಹೌದು, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲರಂತಲ್ಲ. ವಿವಾಹವೆಂಬ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಒಳಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ತುಡಿವ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೂ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ತಹತಹಿಕೆಯೂ ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ದೈಹಿಕ ವಾಂಛೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ ಪ್ರೀತಿ ಅವರದು. ಆತ್ಮಸಂಗಾತಿಗಳೆಂದರೆ ಇವರೇ.
ಇದೊಂಥರಾ ಸ್ಪೆಷಲ್
ಆಕೆಗೆ ಗಂಡನಿರಬಹುದು. ಆದರೂ ಆಕೆಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನಿಸುವುದು ಇವನ ಜೊತೆಯೇ. ಅವನಿಗೂ ಅಷ್ಟೆ. ಪತ್ನಿ ಇದ್ದರೂ ತನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ಸ್ಪಂದನೆ ಸಿಗುವುದು ಇವಳಲ್ಲಿಯೇ ಎಂಬ ಭಾವ. ಸಾವಿರ ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತಮ್ಮೊಳಗನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ. ಅವನು ಅವಳ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಹೇಳುತ್ತಾಳೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆದರೂ ಅವನಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಅವನು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ತನ್ನಿಷ್ಟದ ಹಾಗೆಯೇ, ಆದರೂ ಅವಳಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಬೇಕು… ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ ಆತ್ಮಸಂಗಾತಿಗಳ ನಡುವಣ ನಂಟು.
ಇದು ಪ್ರೀತಿ ಹೌದು. ಆದರೆ ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ ನಡುವಣ ಪ್ರೀತಿಯಂತಲ್ಲ ಇದು. ಗಂಡ-ಹೆಂಡಿರ ನಡುವಣ ಪ್ರೇಮವೂ ಅಲ್ಲ. ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳು ಹುಡುಗನಿಗೆ ರಾಖಿ ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇದಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇದು ಸದಾ ಒಬ್ಬ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ಇರುವ ಬಂಧ. ಹಾಗೆಂದು ಫ್ಲರ್ಟಿಂಗ್‌ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪ ನಡೆಸುವ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯೂ ಇವರಲ್ಲ. ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಭಾವವೂ ಸೋಕದ ಬರಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರೇಮ ಇದು. ಈ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೇ ಆಂಗ್ಲ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ  ‘ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್’ ಎಂಬ ಹೆಸರು. ಇದಕ್ಕೆ ವಯಸ್ಸಿನ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತರ ಹುಡುಗಿಗೆ ಐವತ್ತರ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಈ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಬಹುದು. ನಲುವತ್ತರ ಸ್ತ್ರೀ ಮೂವತ್ತರ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೂ ಆತ್ಮಸಖ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು.
ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ
ಈ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ‘ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿ’ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ವಚನಕಾರರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ‘ಶರಣ ಸತಿ ಲಿಂಗ ಪತಿ’ ಭಾವದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಇದೇ ಪ್ರೀತಿ.  ಸೂಫಿ ಪಂಥದವರು ಅಲ್ಲಾನೆಡೆಗೆ ತೋರಿಸುವ ‘ರುಹಾನಿ ಲವ್’ನಲ್ಲೂ ಇದೇ ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ತನ್ನ ವಚನವೊಂದರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ,
‘ಹಸಿವಾದರೆ ಭಿಕ್ಷಾನ್ನಗಳುಂಟು
ತೃಷೆಯಾದರೆ ಕೆರೆ ಬಾವಿಗಳುಂಟು
ಶಯನಕೆ ಹಾಳು ದೇಗುಲಗಳುಂಟು
ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನಾ
ಆತ್ಮ ಸಂಗಾತಕ್ಕೆ ನೀ ಎನಗುಂಟು..’
ಅಕ್ಕನ ಇತರೆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ಭಾವ ಸುಳಿದಾಡುವುದಾದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಆಕೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಂತೂ ಹೌದು.
ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾ?
ವಂಶವಾಹಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಬಗೆಯ ಸಂಬಂಧ ಇರುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣಿನ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮಟ್ಟದ ಲೈಂಗಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇದು ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಹೊರಸೂಸುವ ‘ಫೆರೋಮೋನ್’ಗಳೆಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕದ ಕಾರಣದಿಂದ ವಿರುದ್ಧ ಲಿಂಗಿಗಳು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಕಣ್ಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬರಿಯ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಕೇಳಿದ ಧ್ವನಿಯೂ ಈ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ನೆಪವಾಗಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಕಾಯದ ಕಾಮನೆಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸಂಬಂಧವೊಂದಿದ್ದರೆ ಅದು ಬರಿಯ ಸ್ನೇಹವಷ್ಟೇ ಆಗಿರಬಹುದು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವಿರಲಾರದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಜೆನೆಟಿಕ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ. ಮೊದಮೊದಲು ಇಬ್ಬರೂ ಇಂತಹ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಪ್ರೇಮಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಿದರೆ ಮುಂದೆ ಅದು ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್ ಆಗಿ ಉಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಅದು ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯವಾಗಿರದು.
ಆದರೆ ಇಂಥ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹಿಂದೆ ಆಗಿಹೋದದ್ದಿದೆ, ಈಗಲೂ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಆತ್ಮಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲೂಬಹುದು. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಮತ್ತು ಸಿಸ್ಟರ್ ನಿವೇದಿತಾ ಇಂತಹ ಆತ್ಮ ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಅಪೂರ್ವ ನಿದರ್ಶನವೆನಿಸಿದರು. ಗಾಂಜಿಯವರಿಗೂ ಹಲವು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದುದು ಇಂತಹ ಸಾಂಗತ್ಯವೇ. ಅರಬಿಂದೋ ಹಾಗೂ ಮೀರಾ ಅದಿತಿ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಇಂತಹುದೊಂದು ಸಂಬಂಧವಿತ್ತು. ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ಧ್ವಜವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದವಳೆನ್ನಲಾದ ಮಹಿಳೆ ಬೆಟ್ಸಿ ರಾಸ್ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಇಂತಹ ಪ್ರೇಮವಿತ್ತು ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.
ಅವರ ಜೊತೆ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು…
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಸಂಗವೂ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಸ್ವರೂಪದ್ದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೇನೋ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಸುವ
ಮೊದಲಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿ ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯರ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ದಾಂಪತ್ಯ ಹಳತಾದಂತೆ ಈ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್‌ನ ಭಾವ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ದೈಹಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಹಸಿಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಗಂಡ-ಹೆಂಡಿರ ಬಂಧ ಗಟ್ಟಿಯಾದರೆ ಬಳಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಅವಲಂಬನೆಯೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಸೆಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಈ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆಲ್ಲ  ಹೆಸರು ಬೇಕೆನ್ನುವ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಮಾಜ ನಮ್ಮದು. ಇಂಥಲ್ಲಿ  ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಬಂಧಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಿಂತ ಆತ್ಮಸಾಂಗತ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲರ ಬೊಗಸೆಗೂ ದಕ್ಕುವುದು ಕಷ್ಟ. ಸುತ್ತಲಿರುವವರು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಕಡಿಮೆ.
ನಂಟಿಗೊಂದು ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅಲ್ಲಿ  ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಹಂ, ಸಣ್ಣತನ, ಭಾವನೆಗಳ ತಾಕಲಾಟ ಎಲ್ಲವೂ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇವ್ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದ ಈ ಆತ್ಮಸಖ್ಯದ ಬಂಧದ ಅನುಭವವೇ ಬಲು ಅನನ್ಯ. ಹೀಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ, ಮಾನಸಿಕ ಸಾಂಗತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಲು ಸೂಕ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದೃಷ್ಟ. ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಚಿಂತೆ ಬೇಡ, ನಮ್ಮ ಮನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಆಂತರ್‍ಯದ ಸಾಂತ್ವನವಾದರೂ ಇರಲಿ.
——-

ಈ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್ ಇಂದು-ನಿನ್ನೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ. ‘ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಮೊದಲು ಟಂಕಿಸಿದವನು ಇಟಾಲಿಯನ್ ವಿದ್ವಾಂಸ ಮಾರ್ಸಿಲೋ ಫಿಸಿನೋ. ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಪ್ಲಾಟೋನ ತತ್ವಗ್ರಂಥ ‘ಸಿಂಪೋಸಿಯಮ್’ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಲಾದ ಸನ್ಯಾಸಿನಿ ಡಯಟಿಮಾ ಹೇಳಿದ ತತ್ವಗಳೇ ಈ ‘ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್’ಗೆ ಮೂಲ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಡಯಾಟಿಮಾ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ದೈವೀ ಚಿಂತನೆಯ ಹಾದಿ. ಇದು ದೇವರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಹೊಂದುವ ಕೆಲಸ. ಆಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಸುಂದರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಬಯಸುವ ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬನ ಬಯಕೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಜ್ಞಾನವಂತನಾಗುವ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯೊಬ್ಬನ ಬಯಕೆಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದುವ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಕಲಾವಸ್ತು, ವಿಚಾರದತ್ತಲಿನ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ತುಡಿತವೂ ಇದು ಆಗಿರಬಹುದೆನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಆಕೆ. ಹೀಗೆ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತತೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಆಕೆಯ ಹೇಳಿಕೆ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆಂದರೆ ಈ ದೈಹಿಕ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಜಲನ್ನು ಹೊಕ್ಕವರು ಎನ್ನುತ್ತಾಳೆ ಡಯಟಿಮಾ.
ಪ್ಲಾಟೋನ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯೇ ವಿಲಿಯಮ್ ಡಿ ಅವೆನಂತ್ ಎಂಬ ಕವಿ ಹಾಗೂ ನಾಟಕಕಾರ ೧೬೩೬ರಲ್ಲಿ  ‘ದ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವರ್‍ಸ್’ ಎಂಬ ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕವನ್ನು ಬರೆದ. ಇದೇ ಪ್ಲೆಟಾನಿಕ್ ಲವ್ ಅನ್ನು ವಚನಕಾರರು ೧೨ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ  ‘ಆತ್ಮ ಸಾಂಗತ್ಯ’ ಎಂದರು.

ಒತ್ತಡ ಹೊತ್ತವಳು

Posted: ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 5, 2011 in ವಿಷಯ ವಿಶೇಷ

ಒತ್ತಡ ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಹೇಳಿ? ಆದ್ರೆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಾಡುವ ಒತ್ತಡ ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ  ಮಹಿಳೆಯರಿಗಿಂತ ಸ್ಟ್ರೆಸ್ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಶಾಂತಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯ ನೆಲೆವೀಡು ಅನ್ನಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಮಾನಿನಿಗೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಒತ್ತಡ?

ಒತ್ತಡವಾ? ಊಂ.. ಅದ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡೋಕೇ ಟೈಂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸಿಡುಕು, ಸಿಟ್ಟು? ಹಾಂ, ಅದೆಲ್ಲಾ ಇದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಏನೋ ಕುದಿಯುತ್ತೆ, ಹೇಳೋಕೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದಿನದ ಶೆಡ್ಯೂಲ್ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ?
ಮೊಬೈಲ್‌ನ ಅಲರಾಂ ಕೀ ಕೀ ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಧಡಕ್ಕನೆ ಏಳು. ಬಡಬಡಿಸಿ ಕುಕ್ಕರ್ ಇಡು. ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸು. ಅವರಿಗೆ ಬಾಕ್ಸ್ ರೆಡಿ ಮಾಡು. ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಂಡಿ ಕೊಡು. ಓಹ್, ತಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ವಾ? ಬಸ್‌ಗೆ ಟೈಂ ಆಗೇ ಹೋಯ್ತಾ, ಹಾಗಾದ್ರೆ ಖಾಲಿ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಹೊರಟುಬಿಡು. ಆಫೀಸಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲ್ಸ. ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಾ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದಿಸು. ರಾತ್ರಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಗ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಾಡಿದ್ದು  ಸ್ಕೂಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪೇರೆಂಟ್ಸ್ ಮೀಟಿಂಗ್.. ಓ, ಆಫೀಸಿಗೆ ರಜಾ ಹಾಕ್ಬೇಕಲ್ವಾ? ಸರಿ, ರಜೆ ಹಾಕ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಾಳೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿ ವರ್ಕ್ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು… ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಂಡೇ ಬಂತು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಏನೋ ತಿಂಡಿ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಊಟಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಯಾರೋ ಗೆಸ್ಟ್ ಬರ್‍ತಾರೆ, ಏನು ಸ್ಪೆಷಲ್ ಮಾಡೋದು…? ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ತಲೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದೇ ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸಿಯೂ ಬಿಡುತ್ತದೆ. ದಣಿದ ಜೀವಕ್ಕೆ ನಿದ್ದೆಯಷ್ಟು ಪರಮಾಪ್ತ ಬೇರಿನ್ನಾರು?
ಹೌದಪ್ಪ, ಇಂಥಾ ಉಸಿರು ಬಿಡಲಿಕ್ಕೂ ಆಗದ ಕಾರ್ಯಭಾರದ ಮಧ್ಯೆ ಒತ್ತಡದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವ್ಯವಧಾನ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ. ಅಂದಹಾಗೆ, ಇಂತಹ ಭಾರತೀಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಈಗ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾದ ಮಹಿಳೆಯರೆಂಬ ಪಟ್ಟ. ನೀಲ್ಸನ್ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಶೇ.೮೭ರಷ್ಟು ಭಾರತೀಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ‘ಹೌದು, ನಾವು ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ’ ಅಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಶೇ.೮೨ರಷ್ಟು  ಮಹಿಳೆಯರು ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ತಮಗೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಸಿಕೋ, ರಷ್ಯಾ, ಸ್ವೀಡನ್… ಹೀಗೆ ಉಳಿದ ದೇಶದ ಹೆಂಗಸರಿದ್ದಾರೆ.
ಎಲ್ಲ ಸರಿ, ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರೇ ಏಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ? ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿಗೇ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಈ ದೇಶದ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೂ ಒತ್ತಡವಾ?
ರೋಲ್ ಬದಲಾಗಿದ್ದಷ್ಟೇ
ಹೌದು, ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚುವುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವುಂಟು. ಇಲ್ಲಿನ ಮಾನಿನಿಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಿಕ್ಕಿದೆ, ಅವರೆಲ್ಲ ಹೊರ ಹೋಗಿ ಆದಾಯವನ್ನೂ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಂಸಾರಿಕವಾಗಿ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಆಕೆಯ ಪಾತ್ರ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮಾತ್ರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಮನೋವೈದ್ಯರು ಹೇಳುವುದೂ ಇದನ್ನೇ. ಡಾ| ಜಗದೀಶ್ ಹೇಳ್ತಾರೆ, ‘ಹೆಂಗಸರು ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥೆಯರಾಗಿ ಹೊರ ಹೋದರೂ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಾವೇ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ, ಅಡುಗೆ ಎನ್ನುತ್ತ ಆಕೆಯ ಕೆಲಸಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಸಮಾನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಅವರನ್ನು ಒತ್ತಡ ಇಷ್ಟೊಂದು ಬಾಸೋದಿಲ್ಲ.’
ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ರಾಶಿ ಕುಳಿತಿಲ್ಲ. ಅದೆಲ್ಲೋ ಕೂಲಿನಾಲಿ ಮಾಡಿ ಸಂಸಾರ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೂ ಗಂಡನ ಕುಡಿತದಂತಹ ದುರಭ್ಯಾಸದ ವಿರುದ್ಧ ಸೆಣಸಿ ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳ ದೋಣಿ ಸಾಗಿಸುವ ಹೊಣೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಒತ್ತಡ ಬೇರೆ ಬೇಕೇ?
ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೂಪರ್…
ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಗೆ ‘ಸೂಪರ್ ವುಮನ್’ ಅನ್ನೋ ಬಿರುದಿದೆ ನಿಜ. ಇದು ಆಕೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಈಗಲೂ ಆಕೆ ಸೆಕೆಂಡ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಸಿಟಿಝನ್. ‘ಅದೆಷ್ಟೋ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಣ ಗಳಿಸ್ತಾರೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡೋ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅವರಿಗಿರೋದಿಲ್ಲ. ಒಂದೋ ಆಕೆಯ ಗಳಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಪುರುಷರ ನಿಯಂತ್ರಣ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವೇ ಸಂಸಾರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳೇ ಆಕೆಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಸೆಕ್ಸ್ ಆಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ನೋಡುವ ಮನೋಭಾವ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಮಾನ ವೇತನ ಆಕೆಗಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನೋವುಗಳನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಜೊತೆಗೂಡಿದ್ರೆ ಒತ್ತಡ ಸಹಜವೇ ಅಲ್ಲವೇ?’ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆಯ ವಿಮಲಾ ಕೆ.ಎಸ್.
ಸ್ತ್ರೀ ‘ಕ್ಷಮಯಾ ಧರಿತ್ರೀ’ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಇಂದಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ವಿರೋಸುತ್ತಾರಾದರೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಹಾಗೆಯೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ. ‘ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಕೆ ಗಂಡು ಹುಡುಗರಂತೆ ಅನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಸಿಟ್ಟು, ಅಳು, ನಗುಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದಂತೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೆ ಸಂಸಾರಸ್ಥೆಯಾದಾಗಲೂ ಅದೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಗಂಡ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಆಕೆಯನ್ನು  ನೋಯಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಆಕೆ ಮಾತ್ರ ತಿರುಗಿ ಮಾತಾಡಬಾರದು. ತನ್ನ ಬೇಸರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಹೊತ್ತು-ಗೊತ್ತು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಅದುಮಿಟ್ಟರೆ ಒತ್ತಡ ಉಂಟಾಗುವುದು ಸಹಜ ತಾನೇ?’ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ. ಗಂಡ, ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿದು ನಡೆಯುವ ಆಕೆಯ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೆಯ ಗುಣ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಹಿತಕರವೋ ಅಷ್ಟೇ ಮಾರಕ ಆಕೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿತಕ್ಕೆ. ಗಂಡನ ಮೂಡ್ ನೋಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಳು ತನ್ನೊಳಗೊಂದು ಅಗ್ನಿಪರ್ವತವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಎಲ್ಲೋ ಮಾತಾಡಹೊರಟರೂ ‘ಬಾಯ್ಮಚ್ಚು’ ಎಂಬ ಗದರಿಸುವಿಕೆಯ ಮುಂದೆ ಮೌನಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಅವಳು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ಮಕ್ಕಳ ಓದು, ಆರೋಗ್ಯ, ನಡತೆ ಎಲ್ಲವುಗಳ ಚಿಂತೆ ಪೇರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಅವಳೊಳಗೆ. ಮಕ್ಕಳು ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದರೆ, ‘ನೀನೇ ಕಾರಣ’ ಎಂಬ ಆರೋಪವನ್ನು ಅವಳು ಎದುರಿಸಲೇಬೇಕಲ್ಲ..?
ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಳಿ ಪ್ಲೀಸ್…
ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಯೋಗ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸರಿ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಸುಲಭ ಟಿಪ್ಸ್ ಏನೋ ಕೊಡಬಹುದು. ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಟೈಂ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಅಂತ ಉಚಿತ ಸಲಹೆ ನೀಡಿ ಉದ್ದಾನುದ್ದ ಲೇಖನಗಳನ್ನೂ ಬರೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಅವಳೊಬ್ಬಳಿಂದಲೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸುತ್ತಲಿನವರೆಲ್ಲರ ಸಹಕಾರವೂ ಆಕೆಗೆ ಬೇಕು. ಒತ್ತಡ ಬೇಡವೆಂದರೆ ಹೊರಗಡೆ ದುಡಿಯಬೇಡ ಎಂಬ ಮಾತು ಇಂದು ಅಸಂಗತ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆಕೆ ತರುವ ವೇತನವನ್ನು ಬೇಡವೆನ್ನುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಸರಿ, ಆಕೆಯ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮನ್ನಣೆ ನೀಡಬೇಕೆನ್ನುವುದೇ ಆಕೆಯ ಆಶಯ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವಾಕೆ ಸದಾ ಎರಡನೇ ದರ್ಜೆಯವಳಾಗಿರಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಕಡೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆಯಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಅದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದಾಗುವ ದಿನಗಳು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಇವೆಯೋ ಏನೋ? ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಆಕೆಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಮರೆಯಬಾರದು. ಆಕೆಯೂ ಕೊಂಚ ಸಿಡುಕಲಿ, ಜಗಳವಾಡಲಿ. ತನ್ನ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲೊಂದು ಅವಕಾಶ, ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದನೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಆಕೆಗೂ ಸಮಾಧಾನವಾದೀತು. ಭಾವನೆಗಳನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟರೆ ಅದು ಸೋಟಕವಾಗಬಹುದು. ಅವಳು ಸಿಡಿಯಬಹುದು. ಅದು ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಸಲ್ಲ, ಸಂಸಾರಕ್ಕೂ…
————-

ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇರುವಷ್ಟು ಒತ್ತಡ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಮಹಿಳೆ ಎಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರೆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಭ್ರೂಣದ ಹತ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ವರದಕ್ಷಿಣೆಯ ಭೂತ ಈಗಲೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಪುರುಷನಷ್ಟೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಆಕೆಗೆ ಸಮಾನ ವೇತನವಿಲ್ಲ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ. ಸಂಬಳದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲ. ಮಾಡುವ ಮನೆಗೆಲಸವನ್ನೂ ‘ಅನುತ್ಪಾದಕ’ ಎಂದೇ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲೂ ಪರಿಗಣಿಸ್ತಾರೆ. ಆಕೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ, ಸಹಜವಾಗಿ ಒತ್ತಡವೂ.
ವಿಮಲಾ ಕೆ.ಎಸ್, ಜನವಾದಿ ಮಹಿಳಾ ಸಂಘಟನೆ
ನಾನು ರಜಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೇಚರ್ ಕ್ಯೂರ್‌ಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಇದ್ದು ಬರುತ್ತೇನೆ. ಇದರಿಂದ ರಿಲ್ಯಾಕ್ಸ್ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಂತಿಮ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಬಾರದಂತೆ ಕುಟುಂಬದವರು ಸಹಕರಿಸಬೇಕು.
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಕೆ., ಶಿಕ್ಷಕಿ, ಬೆಂಗಳೂರು.
ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪುರುಷರ ಸಹಕಾರ ಬೇಕೇ ಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೇ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಟಿಟ್ಯೂಡ್ ಬಿಡಬೇಕು. ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಡಾ| ಜಗದೀಶ್, ಮನೋವೈದ್ಯರು.
—-
(ವಿಜಯ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯ ಜುಲೈ ೧೫, ೨೦೧೧ರ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ )